• دوران باستان:

از زمان‌های باستان، معادن آهنی استخراج و از آنها برای تولید ابزار و سلاح‌ها استفاده می‌شد. روش‌های سنتی مانند جوشاندن سنگ‌های آهنی در آتش برای جداسازی آهن از سنگ‌های معدنی، یکی از روش‌های اولیه برای تولید آهن بود.

• قرون وسطی:

در اروپا و سایر مناطق، استخراج و فرآوری آهن به روش‌های سنتی ادامه داشت. کوره‌های کک‌سازی و جوشاندن سنگ‌های آهنی به کمک ذغال سنگ یکی از روش‌های پرکاربرد بود.

• قرن ۱۸ و ۱۹:

 با پیشرفت صنعتی، فرآیندهای جدیدی برای تولید کنسانتره آهن طراحی شد. فرآیندهایی مانند Bessemer و Siemens-Martin از این دسته بودند که توانایی تولید فولاد را افزایش می‌دادند.

• قرن ۲۰:

استفاده از فن‌آوری‌های پیشرفته‌تر و تکنولوژی‌های جدید برای فرآوری آهن رشد چشمگیری داشت. توسعه فرآیندهای خرد کردن، آسیاب کردن، جداسازی مغناطیسی، فلوتاسیون و استفاده از فرآیندهای شیمیایی بهبود چشمگیری در تولید کنسانتره آهن به وجود آورد.

• قرن ۲۱:

صنعت فولاد و تولید کنسانتره آهن بهبود‌های بیشتری یافت. استفاده از تکنولوژی‌های پیشرفته‌تر در فرآیندهای جداسازی و فرآوری، بهینه‌سازی هزینه‌ها و کاهش مواد زائد، بهبود کیفیت و کارایی تولید را فراهم کرده است.